Rondreis Thailand 05-10-2001 t/m 02-11-2001

06-10-2001
Doordat we ’s ochtends vroeg al bij ons hotel waren aangekomen konden we de kamer nog niet in. We zijn maar wat rond gaan lopen in de omgeving. Wat een indrukken doe je dan al op. Zelf nog suf en moe na de vliegreis, om je heen een en al bedrijvigheid in een onverstaanbaar taaltje! Monniken, marktjes, overal kleine altaars. 's Avonds zijn we met de bus naar Chinatown geweest. De juiste bus te vinden kostte nog heel wat moeite, vooral om je duidelijk te maken. Bijna niemand spreekt engels, en wij spreken geen woord thais. Uiteindelijk was er een aardige jongen die engels sprak en ons wegwijs maakte in het wel en wee van de bussen. Hij heeft ons zelfs op sleeptouw meegenomen en kaartjes voor ons gekocht in de bus. In Chinatown veel indrukken opgedaan. Wat een stad, om gek te worden, zeker als je er net bent. Het verkeer is een grote bende en overal herrie, riksjas, getoeter, bussen, mensen en nog meer mensen en thais gekakel. Daarnaast overal de geur van eten en wierrook.

07-10-2001
Vandaag zijn we vanuit Bangkok met een dagtrip naar the floating market geweest. Allemaal thaise mensen in longtailbootjes die dan in het water op hun bootjes markt hebben. Van alles ligt er dan ook in die boten, groente, eten, kookspullen, en ook souveniers inmiddels. Sommigen bootjes zijn complete restaurants! Het is absoluut een belevenis om zelf in zo’n longtailboot tussen de klongs door te varen. Mensen wonen aan het water in houten huisjes , en leven ook echt rondom het water. De klongs zijn te vergelijken met de straten in een stad, maar dan van water. De was en afwas wordt er gedaan, de mensen zelf gebruiken het als bad, en het is een drukte van komen en gaan van bootjes met allerlei waar. Verder naar de bridge over de river kwai geweest, het museum en het oorlogskerkhof. Het is vreemd wanneer je zelf in de trein over die bewuste spoorweg rijdt. De route is zeker mooi, langs een flinke afgrond, maar heel indrukwekkend om je te realiseren dat bij het bouwen ongeveer 16.000 oorlogsgevangenen zijn overleden, en nog veel meer andere mensen.

08-10-2001
Vandaag gaan we met de trein vanuit Bangkok naar Ayuthaya. Op het station is het een gekrioel van mensen. De trein rijdt door de sloppenwijken van Bangkok. Ik vind het toch iedere keer weer ongelofelijk in wat voor omstandigheden de mensen daar leven, zo dicht aan het spoor, wonend in huisjes gemaakt van elk materiaal dat enigszins bruikbaar is. En niet eens zo gek ver van die wijken af rijd je langs de luxe villa’s…. Wat een tegenstelling. In de trein lopen mensen heen en waar om hun eten en drinken te verkopen. Je hoeft echt nergens bang te zijn dat je niet te eten krijgt! In Ayuthaya is het warm en vochtig en vinden we een klein maar vriendelijk guesthouse met een zwembadje. Wat een zaligheid in die drukkende benauwdheid.’s Avonds zijn we over een avondmarkt gelopen. Erg leuk, en vooral: geen toeristen.

09-10-2001
Als echte hollanders besloten we Ayuthaya te fiets te verkennen. Ayuthaya bestaat eigenlijk uit 2 delen: de binnenstad en de buitenstad. Tussen deze 2 delen loopt een rivier. Gewapend met plattegrond en lonely planet gingen we te fiets. Hum, een rotonde linksom fietsen is toch ingewikkelder als het lijkt, zeker tussen alle riksjas, brommers en auto’s door. Maar verder is het heerlijk om lekker te gaan en staan waar je wilt. De fiets is een prima vervoersmiddel. We fietsen door achterafstraatjes, door parkjes en langs schitterende tempels en ruines. Overal is het lekker rustig, alleen bij de echt grote tempels zijn toeristen te vinden. Onderweg drinken en eten we wat in kleine lokale eettentjes, en worden we een aantal keer door schoolkinderen in het engels geïnterviewd en natuurlijk (onder veel gelach) op de foto gezet. Aan het eind van de middag zijn we moe en bezweet en nemen we een duik in het kleine zwembadje wat bij ons guesthouse hoort. Na het eten fietsen we weer terug om de ruines in het donker te bekijken: deze zijn mooi verlicht. De avond sluiten we af aan de bar gezellig in gesprek met een man uit Hawai en de eigenaar.

10-10-2001
De dag erna pakken we eerst al onze spullen die we mogen laten staan en huren we een brommertje om de buitenring van Ayuthaya te bekijken. Een mooie route langs de rivier en ook hier weer vele tempels en ruines. Een laatste duik in het zwembad, omkleden eten en met de tuktuk naar het station, vanwaar we met de nachttrein naar Chiang Mai gaan. Wel even raar in zo'n supersmal bedje slapen tijdens al dat gehobbel. Veel geslapen hebben we niet, maar je rust toch wel uit.

11-10-2001
Na een rit van 12 uur kwamen we 's ochtends vroeg aan. Samen met 2 andere nederlanders (Jack en Jacqueline) zijn we naar een guesthouse gegaan wat we uit de lonely planet hadden. Er zit een binnenplaatsje bij wat wel goed klinkt. Terwijl we wachten op de kamers nemen we buiten maar een ontbijtje. In Chiang Mai zelf hebben we niet veel meer gedaan dan tempels bekijken. Er staan daar zo'n 300 tempels...... We hebben een soort van rondleiding gehad door een thaise student die we onderweg tegenkwamen. Leuk om te praten over zijn leven en dat van ons. ’s Avonds nog even over de night market gelopen en op een terrasje gezeten.

12-10-2001
's ochtends aan het ontbijt is het idee ontstaan om samen met Jack en Jacqueline verder te gaan. De trekking waar Remco en ik nog over gedacht hebben, hebben we laten zitten. Na het ontbijt hebben we een tempeltjestour gedaan met de tuk tuk. Met zijn 4en opgepropt in zo’n ding… Dat ie niet omviel! De mooiste tempel was toch wel eentje die bovenop een berg stond. Om hier gebracht te worden moesten we eerst mee naar de handicraft market en de parasol makerij. De taxi chauffeurs krijgen daar dan permissie voor. Nou vooruit dan maar. Behalve deze twee werden we ook nog meegenomen naar een zijdefabriek en een juweelfabriek en toen wilde hij ons nog ergens anders mee heen nemen, maar hier hadden wij het gehad. We wilden nergens meer heen, behalve naar de tempel! En dat was zeker de moeite waard. Na een boel haarspeldbochten moesten we eerst ook nog eens 3000 treden van en trap op! Kreun! Maar het was super mooi, het uitzicht op de stad, de tempel zelf en alles eromheen: de boeddha beelden, klokken en andere versiersels.

13-10-2001
Spullen ingepakt, ontbeten en met 2 tuktuks naar het station. Eenmaal daar bleek de bus ineens een half uur eerder te gaan en zat hij al helemaal vol. Flink balen aangezien we nu 2 uur moesten wachten. Daar hadden we zeker geen zin in en we zijn dan ook eens gaan rondvragen. Uiteindelijk kwamen we uit bij een pick up die ons wel naar Pai wilde brengen. Men, volgens mij was die chauffeur formule 1 coureur! We hebben zelfs de bus ingehaald en strondmisselijk kwamen we aan in Pai. Gelukkig was dat snel over toen we bij plaats van bestemming kwamen. Wat een paradijsje! Hier zaten we op een plek in de bergen tussen de palmbomen aan een stromend riviertje met bamboebruggetjes in een fruitgarden. helmaal top, alleen die schorpioen in ons huisje was iets minder...... Ons hutje staat op palen en is gemaakt van bamboe en hout. Je moet met de trap omhoog en dan heb je nog een soort van veranda. We slapen op een matras op de grond, onder een grote klamboe. Gezien alle (on)gedierte was dat wel een prettig idee. Aan de kamer was een apart deeltje met een hurk toilet en een soort van douchekop waar koud water uit kwam. Alles staat in open verbinding met buiten. Voor ons hutje boven de deur hangt een groot web met een mega spin erin. Fijn zo’n huisspin….. Meteen maar brommertjes geregeld en voor t donker nog naar de hotsprings getuft. De omgeving is hier heel mooi: Bergen, rijstvelden, bananenplantages etc. De hotsprings waren echt hot. In sommigen kon je ook niet staan. Tot slot nog wat gedronken en gaan slapen.

14-10-2001
Vanochtend in Pai ontbeten, tussen de mensen in traditionele kleding. Daarna op t brommertje gestapt en tussen de bergen door naar een hotspring, waterval en allerlei kleine hilltribes dorpjes. Het laatste stuk naar de waterval moesten we lopen. Het zou 2 km zijn, maar viel door de hitte en de klim bergopwaarts wel een beetje tegen. Gelukkig maakte de omgeving het goed. We kwamen allemaal vreemde beesten tegen: vlinders met staarten, megarupsen, hele wormen nesten (net een bord spaghetti maar dan anders) en zelfs een slang. Aan het eind van de middag zijn Remco en ik nog even wezen zwemmen. Daar kwamen we een stel tegen wat we in Chiang Mai al gesproken hadden. Altijd leuk om weer ervaringen uit te wisselen. ’s Avonds in Pai gegeten, naast ons zat een groep Nederlanders die ons bekend voorkwam. Bij navraag bleken ze ook uit Weesp te komen. Toeval!

15-10-2001
Vandaag verhuisd naar een appartementje in het dorp. Praktisch, omdat we de brommers moesten inleveren en de volgende ochtend vroeg met de bus mee moesten. Hierna zijn Rem en ik weer samen op pad gegaan met de brommer. We hadden een route uitgezocht maar al gauw kwamen we door t gehobbel van t zandpad niet veel verder en zijn we gaan lopen. Een lokale jongen had ons de weg gewezen naar de waterval waardoor we door allemaal kleine dorpjes heen kwamen. Allemaal huisjes op palen, gemaakt van hout en takken, eronder de hele veestapel. Deze keer waren wij een soort attractie. Kleine kinderen renden achter ons aan en we werden regelmatig aangesproken. In een winkeltje zijn we wat wezen drinken en binnen de kortste keren werd het wel heel druk in dat winkeltje.... Iedereen zit je aan te kijken en lacht naar je. Kinderen willen aan je huid voelen, dat witte is toch wel heel raar. Wel grappig, om het zo omgekeerd te hebben. De waterval hebben we nooit meer gevonden. Verder zijn we ook een kijkje wezen nemen op een rijstveld. wat een werk, en dat in die hitte! Pfffff. Dan mogen wij echt niet klagen! Ik vind het echt heerlijk om zo vrij te zijn. Met een brommertje voor de deur kan je doen en laten waar je zin hebt. Je komt echt op plekken waar je anders niet zo snel komt. Ook hebben we een rit op een olifant gemaakt, door de rivier. We zaten dus ook echt op dat beest zelf, niet op een stoeltje, wat heeft geresulteerd in een houten reet. Samen met de olifant gebadderd, zaten wij op zijn rug en ging ie op zijn zij, door zijn knieën. Koppie onder in de rivier dus! Ik heb ook nog erevaren hoe het is om te staan op zijn rug terwijl hij loopt, maar daar moet je toch wel een goed evenwicht voor hebben. We hadden een leuke gids mee, en hij was ook goed voor de olifant, iets wat ik heel belangrijk vind. Vanavond kwamen we in een lokaal feest bij de tempel terecht, morgen is het een boeddha dag. Erg weinig toeristen, dus leuk om mee te maken. Het was voornamelijk een soort markt, vuurwerk, een balspel, muziek en versierde tempels. Morgenochtend gaan we (nog steeds met zijn 4en) erg vroeg met de bus (als die niet weer vol zit zoals op de heen weg, ze laden hier de tassen op het dak) naar Chiang Mai vanwaar we een lokale vlucht nemen naar Mae Sot. Dat is een dorpje aan de grens van Birma, waar volgens de lonely planet allerlei verschillende culturen leven en ook weer veel kleine bergdorpjes zijn.

16-10-2001
Op het busstation van Pai zat de bus al vol! Vonden wij dat we al ruim op tijd waren, niet dus. Maar ook hier is vol nooit vol, er konden best nog wel 3 zitplaatsen gemaakt worden, en daarna konden er ook nog wel zakken post en zakken rijst bij en nog meer mensen. Na een rit van 4 uur zaten we in het vliegtuig. Een erg mooie vlucht van zo'n 40 minuten. Helaas was Mae Sot zelf verder niet zo denderend. In ieder geval niet wat we ervan verwacht hadden. Ik zat er ook aardig doorheen ‘s avonds en na een kleine wandeling en het schieten op de kermis hield ik t voor gezien.

17-10-2001
Na de markt (kan je half levende vissen, kikkers en lekkere insekten zoals sprinkhanen kopen) hebben we nog wat tempeltjes bekeken en een brommertje gehuurd om naar een tempel op een heuvel te rijden, 11 km. verderop. Nou we hebben wel tig kilometer gereden, maar geen tempel te vinden. De weg wist ook bijna niemand. (of ze spraken geen engels en door handen en voetenwerk werd het ook niet altijd even duidelijk) Uiteindelijk zijn we 3 militaire posten verder, en bijna de grens over bij Birma toch nog bij de goede plek gekomen. ook nog eens ik weet niet hoeveel traptreden verder kwamen we nog bij de tempel. Maar het uitzicht was het zeker waard....In een Karen dorpje wat gedronken en dezelfde nacht met de nachtbus naar Bangkok (8 uur)

18-10-2001
Hier scheidden ook onze wegen met die van Jack en Jacqueline en gaan we weer met zijn 2en verder. Wij wilden een vlucht naar Krabi, maar die zat vol. Wel ging er nog een vlucht om 8.00 (we waren om 6.00 uur op de airport) naar Phuket, dus hebben we die genomen. Van Phuket meteen weer weg, met een lokale bus naar Phang Nga. We waren de enige toeristen in die bus en dus ook weer bezienswaardigheid, met name voor giebelende pubers, die na een hele hoop gelach en gekijk toch allerlei vragen op mij gingen af vuren. Eenmaal de bus uit werden we opgevangen door een local met een reisburootje. Geen zin om verder te zoeken: het hotelletje was oke en de man ook, dus meteen de bootocht bij hem geboekt. Daarna het stadje ingegaan, waar een feestweek was, met een drive in bioscoop. Maar daar zit dus iedereen op pick ups, brommertjes of krantjes naar de film te kijken.

19-10-2001
Vandaag hebben we een boottocht gemaakt door de verborgen Baai van Phang Nga, dat was echt geweldig mooi. We zaten bij 4 anderen, een leuk en gezellig groepje. Bij een klein dorpje aan de rivier gingen we een longtailboot op. Vrijwel meteen aan het begin zagen we een krokodil liggen en verder ging de toch tussen mangroven, palmbomen en bergen door, tot we op open water uitkwamen. Midden in de zee zie je dan van die hoge rotsblokken oprijzen, en eilandjes. Verder kom je langs dorpjes, of gewoon enkele vrijstaande (vrijdrijvende) huizen. We zijn grotten ingegaan, stukjes gelopen en geklommen om bij mooie doorkijkjes uit te komen, of onder grote rotspartijen doorgevaren. We hebben gelunched op een heel klein eilandje, waar we gezellig hebben zitten kletsen met dat stel uit Ierland. Tot slot zijn we op " James Bond island" geweest, langs rotstekeningen en in een moslimvissersdorpje. Erg leuk om dit te zien, overal waar je kijkt vis. Drogend op een rek, op een dak, of op een kleed op de grond. ’s Avonds gegeten, rondgelopen en gaan slapen.

20-10-2001
Na Phang Nga zijn we naar Kao Sok NP gegaan. Vanuit Phnag Nga hebben we de bus naar Takua Pa genomenwaar we moesten overstappen op een bos die op de kruising naar Kao Sok zou stoppen. Hier staan er genoeg mensen te wachten die je mee willen nemen nar hun hutjes. Via die Ieren hadden we een naam doorgekregen, dus met haar (Lek, van Nung’s house)) zijn we meegegaan. We zaten in een leuk gezellig gasthuis in een zeer mooie omgeving, helaas met veel regen. En dan ook echt zo’n tropische stortbui. Wel midden in de natuur en om je heen hoor je dan ook alleen dierengeluiden, sekado’s, gekko’s, kikkers etc. Uitzicht op het park en de bergen. Op het terrein is een soort van buitenplaats met en groot puntdak. Hier hebben we veel tijd doorgebracht. Er zaten 2 reuze gekko’s. Hier kon je ook eten en drinken en hebben we ons regelmatig vermaakt met lezen, kaartspelletjes en het leren van " shit head" en andere thaise kaartspelen door Lek. Het park is echt mooi, watertjes, bomen, bloemen en beesten (vooral bloedzuigers, vlinders, hagedissen en vogels) We hebben een kaart mee met trailnummers, en de trail zou zijn aangegeven. Nou dit was dus niet het geval. Door de regen zijn heel veel paden onbegaanbaar en om dan zonder gids te gaan dwalen.... Hebben we maar niet gedaan. We hebben dus maar redelijk goede paden opgezocht, alhoewel we evengoed moesten glibberen en glijden, over boomstammen lopend de riviertjes oversteken etc. Tussen de bladeren zag je overal bloedzuigers (leeches) met hun kop naar boven komen zodra je een stap gezet had. In het park is het goed gegaan, later op de grote weg had ik er eentje in mijn been zitten. Eenmaal terug in ons hutje wat opgefrist en ben ik nog alleen op pad gegaan., Rem hield het voor gezien. Ik ben 2 nederlanders tegengekomen en met hen een stuk wezen lopen over een hangbrug, langs de gibbonrots. Daar zaten inderdaad behoorlijk wat gibbons. (apen)

22-10-2001
Vandaag weer in de omgeving wezen wandelen. We hebben onder andere een grot opgezocht. Na lang zoeken en veel verschillende blubber en waterwegen kwamen we bij de ingang. Aan een touw de grot in en het pad liep hier verder. Eenmaal de grot door was er weer geen doorgang en zijn we terug gegaan. Buiten werden we aangesproken door een man die vertelde dat veel mensen niet verder kwamen dan deze grot en we verkeerd gegaan waren. Hij heeft ons de weg uitgelegd naar de andere grot. Deze wandeling was schitterend. Tussen de rotsen, langs een meer en tussen de palmen en bananenbomen. Helaas moesten we regelmatig schuilen voor flinke strotbuien en waren we allebei nat en vies. Uiteindelijk hebben we tempel gevonden. In deze grot stonden een aantal boeddhabeelden, en liepen een aantal monniken. De monniken moesten alleen maar om ons lachen en wisten niks van een grot. Eenmaal teruggelopen kwamen we Lek tegen die ons vertelde dat die grot bij die monniken op het terrein was en we een trap opmoesten… Die trap hadden we gezien! Nou inmiddels wilden we dus echt die grot vinden en zijn we weer terug gegaan. De gladde trap op, grot in, tussen de vleermuizen! Helaas begaven de batterijen van onze zaklamp het, en werden we letterlijk lekgeprikt dus we zijn maar teruggegaan, moe en bezweet. Ook de elektriciteit van ons terrein had het begeven, dus de avond weer onder kaarslicht doorgebracht. Tja heeft ook wel weer wat!

23-10-2001
Na het ontbijt (we zitten letterlijk onder de bulten van gisteren) heeft Lek ons naar het busstation gebracht. Na ongeveer 2 uur waren we in Surratani. Even zoeken hoe en wat voor de boot. We wilden naar Koh Tao om te duiken, maar kwamen eerst aan op Koh Panang. En toen bleek er geen boot meer te gaan naar Koh Tao (vals voorgelicht) Dus moesten we overnachten op dat eiland. Niet dat dat een straf was hoor, aan het strand tussen de palmen…. Maar goed, vanochtend zijn we dan toch op Koh Tao aangekomen. Na een hoop gezeur zitten we waar we nu zitten, in het zuiden van het eiland, aan de zee. Echt mooie stranden zijn er niet, het is echt gericht op het duiken. Morgen beginnen we dan ook met een 4 daagse Padi cursus. De theorie les volgen we in een hutje, pal aan de zee. Moeilijk concentreren! Ik ben veel liever buiten. Maar ook dit hoort erbij. De duiklessen op zich zijn super. We hebben een leuke instructeur, lekker relaxte man, en duiken blijft natuurlijk geweldig. We hebben allebei onze PADI open water gehaald, ondanks dat Remco de eerste duik niet heeft kunnen maken i.v.m. oorproblemen, maar daarna ging het goed. Geen last meer van zijn oren gelukkig! Helaas geen tijd meer om daarna nog de advanced te gaan doen, maar ja, je moet in een volgende vakantie ook wat te doen hebben he!!! We hebben nog een dag een brommertje gehuurd om het eiland te bekijken. We zijn naar het viewpoint geweest, een hele klim door jungle achtig gebied met apen eekhoorns en veel muggen om boven op die berg te komen. Ook hier weer broeierig en warm. Alle al bestaande muggenbulten begonnen weer te jeuken en er kwamen vast wel nieuwe bij! Toen we het eigenlijk een beetje gehad hadden, kwamen we bij een bordje met: " don’t give up, only 15 minutes to go" Die 15 minuten werden 10 minuten en toen waren we er. Het uitzicht was inderdaad supermooi, je kon 2 kanten van het eiland zien. En hier wonen dan ook nog 2 mensen! Lekker even bijgekomen met een kopje kruidenthee en in een hangmatje. Zalig! Eenmaal weer benden zijn we met het brommertje nog naar AO Leuk en Rocky Bay gereden, waar t mooi snorkelen zou zijn. Helaas was de stroming te sterk, maar het plekje zelf was weer erg mooi. Ook Jack en Jacqueline zaten weer op dit eiland, dus nog een avondje gezellig wezen keuvelen. Na heen en weer briefjes te hebben achtergelaten bij de wederzijdse hotelletjes kwamen we elkaar uiteindelijk per toeval weer tegen.

30-10-2001 / 01-11-2001
In Bangkok kwamen we midden in een halloween feest aan, erg gezellig, en ook hier kwamen we weer bekenden tegen: die 2 Ieren die we in Phang Nga hadden leren kennen. Tot slot nog Bangkok zelf bekeken: the Grand Palace (schitterend)Wat Pho en nog meer omringende tempels, paleizen en musea. Dan zit het er alweer op, terug met het vliegtuig naar Amsterdam….